Song Lyrics
Mηχανή του χρόνου
OL' SKOOL
Αποφάσισα λοιπόν μετά από χρόνια,
δεν έχω επιμονή, πάει χρόνια αυτή η κολόνια,
είδα τον καιρό να με περνά καρτερικά,
τον πόνο μου τον έπνιξα, έκλαιγα νοερά
τις μέρες που δεν ένιωθα εγώ καχύποπτα,
πες το ακόμα αν θες, παιδική αφέλεια.
Που ’χα το χαμόγελο ζωγραφιά στα χείλη, τότε που οι φίλοι μας ήτανε φίλοι,
τότε που ο σεβασμός είχε αξία, τότε που δεν σ’ έγραφαν αυτοί στα τρία.
Γι’ αυτό κι’ εγώ, έστω αργά που λες, θέλω να μιλήσω χωρίς περιστροφές,
θέλω να ρωτήσω, γιατί τέτοιες ντροπές; Οδηγόμαστε σε δρόμο χωρίς επιστροφή,
με οδηγό κυβέρνηση που εθελοτυφλεί, σκιά η αντιπολίτευση που καραδοκεί,
1 2 X , τριπλή παραλλαγή, και το αποτέλεσμα ήττα οδυνηρή.
Μαντέψτε τώρα εσείς, ποιός πληρώνει τα σπασμένα; Όνειρα πολλών ετών κατεστραμμένα,
μυαλά αρρωστημένα, ζευγάρια χωρισμένα, συνεχίστε το παιγνίδι σας λοιπόν χωρίς εμένα.
CHORUS:ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ ΣΑΝ ΔΙΣΚΟΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΞΑΝΑ ΑΠΤΗΝ ΑΡΧΗ, ΣΕ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΘΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΩ, ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΒΗΣΩ, ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ...(2x)
ΣΙΩΠΗΛΟΣ ΑΦΗΓΗΤΗΣ...
Καλωσόρισα λοιπόν κι εγώ να πω δυο λόγια.
Ώστε θες πίσω να στρέψουμε του χρόνου τα ρολόγια, ένα κουτάκι κόσμος έχει γίνει η ζωή σου,
Κι’ εσύ μια μαριονέτα με ξεκρέμαστα σχοινιά.
Ακούς φωνές από παντού μα τ’ αυτιά σου είναι κλεισμένα.
Κραυγάζεις απ’ τον πόνο μα το στόμα δεν μιλά.
Στην μηχανή του χρόνου θέλεις να μετακομίσεις... έλα την έχω φτιάξει, θα μας πάρει στα παλιά.
Ανεβείτε όλοι μαζί μου, υπάρχουν θέσεις πολλές.
Μαζί θα κάνουμε λοιπόν ένα ταξίδι στο χτες. Κλείνω τα μάτια μου και ανάβει η μηχανή του χρόνου.
Σβήνω το σήμερα, μαζί και το αισθητήριο του πόνου. Τιμόνι έχω άλπουμ, για βενζίνη αναμνήσεις.
Ελάτε όλοι γρήγορα γιατί θα αναχωρήσει..(θα) πάμε πίσω, τότε που είχαμε καρδιά,
τότε που η ανθρωπιά ήταν αρχοντιά,
τότε που η ευγένεια ήτανε μαγκιά,
τότε που ο κόσμος γελούσε στους δρόμους.
Τότε που δεν παίζαμε μπάτσους κι’ αστυνόμους, τότε που ξέραμε ποιός ζει στο διπλανό το σπίτι,
τότε που δεν έβλεπε τον ουρανό η μύτη, τότε που τα μάτια μας δεν ήτανε κλειστά,
που αντάλλαζε ο κόσμος βλέμματα αληθινά.
Τότε που λέγαμε του άλλου ένα καλημέρα, περπατούσαμε τις νύχτες , δεν μας έπιανε η φοβέρα.
Πού χε και η οικογένεια ένα κομμάτι μέρα, τώρα τα παιδιά μας δεν βλέπουνε πατέρα,
φωνή στο κινητό έχει καταντήσει κι η μητέρα.
Τότε που στα χέρια τα παιδιά κρατούσαν μπάλα, τώρα πια μοχλούς κρατούν, κινητά, τσιγάρα.
Τότε που αν είχες ένα ψωμί, μισό θα είχες δώσει.
Τότε που δεν πλήρωνες ως τα 70 δόσεις.
ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ ΣΑΝ ΔΙΣΚΟΣ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΞΑΝΑ ΑΠΤΗΝ ΑΡΧΗ, ΣΕ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΘΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΩ, ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΒΗΣΩ, ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ...(2x)
Καπνιστός σολομός με φρέσκα σάλτσα άγριων μανιταριών
Ρε ‘εν ηξέρω πια ποιος είμαι
Τζαι τι κάμνω τζαι που πάω
Ρε εν ηξέρω μα το ξέρω
Ότι μέσα μου εν αντέχω
Πέε τα χρόνια επεράσασιν, με επροσπεράσασιν
Σε μια στιγμή τα χρόνια με εδαμασασιν
Με εκρεμμάσασιν
Με εμάσησαν μαζί με τα όνειρά μου
Τζια τα τζιν μου τα παλιά μου
Άσπρη τρίχα στα μαλλιά μου
Εν θορώ.. φέρτα γυαλιά μου
Πούν’ τα στέκια τα παλιά μου
Εκτίσασιν ΜcDoκκιa τζαι café στην γειτονιά μου
Εγόρασε developer το σπίτι της γιαγιάς μου.
Μα εγώ με το χαβά μου
Δέκα ώρες στην δουλειά μου
Μεσ’ την τζέπη τα λεφτά μου
Ε καλό
Ηντα που με κόφτει ήντα που γίνεται γυρό μου
Εγώ θορώ τον εαυτό μου
Κοντρολάρο τον θυμό μου
Σφίγγο το μικρόφωνο μου
Κατεβάζω το ποτό μου
Έχω τ’αυτοκίνητό μου
Παίζω πάσ’το playstation μου
Έχασα ρε το όνειρο μου
Που το έλεγαν hip-hop
Που ισούται με το εγώ μου
Που’ ταν μεσ΄ τον εαυτό μου
Που τον έχασα στον δρόμο…
Πουν’ τον πλέον τον σκοπό μου
Πουν’ τον πλέον τον φτωχό μου
Πού τον έχασα τζ’ ισιώνω …
Ώσπου πάω παλαβώνω
Την αλήθκεια την στραβώνω
Για να είναι ούλλα ωραία
Για να είμαστε παρέα
Να περνούμε ούλλοι ωραία
Να το παίζουμε μοιραία
Να πηγαίνουμε café
Τζαι σουβλάκια στον Ορφέα
Μεσ’ το Mall και στο IKEA
Με Porsche όχι με Fiat
Είμαστε σε αφασία
Δεν μας κόφτει η φιλία
Μόνον η κάθε μαλακία
Του κάθε νου της κάθε μίας
Που γράφουν με μανία
Μεσ’ το facebook κάθε λίο
Στην δουλειά πού’ναι δουλία
Δεν μπορούμε με τα λλία
Βήρα η φορολογία
Για να έχουν τα υπουργεία
Να πληρώνουσιν το ρεύμα
Για να άφκει η σημαία
Στο βουνό που μας επιάαν
Να μας δεκαδκιάζει «Ννά»
Τζαι την μέρα τζαι την νύχτα.
Τι με κόφτει τώρα εμένα
Αν η ζω μέσα στο ψέμα
Τι τζι’αν είμαι μεσ’ το χρέος
Στο café εγώ ωραίος
Εν να πιώ τζαι το frappe μου
Please no milk με sugar thank you
Φέρ’ μου πούρο ν’ άψω φέρμου
Πούφου πούφου τον καπνό μου
Φέρτε μου τον σολομό μου
Συνιστώ τον εν’ καλός
Τζ ΄αποτοξινωτικός
Κάμνω δίαιτα ..δίχως sauce
Ρε αφησ’ τον λοαρκασμό
Αφησ’ τον τζερνώ εγώ
Άτε πάαινε στο καλό
Τζ’ ελπίζω να σε ξαναδώ
Μμα! φιλάκια θα τα πούμε
Ατε bye να μεν χαθούμε
Αμαν εφύαν μασ’τα επρυαν! ..
Για τον γιό του στη Αγγλία
Που’ρτε πρώτος στην χημεία
Μα η κόρη εν λεσβία
Τζαι ο αντρας της εν εισ’τα πλοία
Για να μεν πω τζαι για την θεία
Με τα τζέρατα τα τρία !!!
INTERLUDE – ORDERING PLATE OF SALMON
Ρε.. δεν ηξέρω πια ποιος είμαι
Τζαι τι κάμνω τζαι που πάω
Ρε.. δεν ηξέρω μα το ξέρω
Ότι μέσα μου εν αντέχω
Που να πάω που να μείνω
Ίσως PUNK πρεπει να γινω
Εν΄να σχίσω τζαι τα τζιν μου
Σκωλαρίτζιν στο βυζί μου
Σπόντα πάνω το μαλλί μου
Για να πνάσει η ψυχή μου
Τζαι κανεί …
Ρε.. που να πάω που να μείνω
Κυριλλέ ίσως να γίνω
Μαύρο Ray-Ban το γυαλί μου
Τζαι Louis Vuitton το τζίν μου
Lazer η αποτρίχωσή μου
Για να πνάσει η ψυχή μου
Τζαι κανεί …
Που να πάω τι να γίνω
Ίσως ρε να γίνω EMO
Να μακρύνω το μαλλί μου
Για να χώνει τζαι το’ φτί μου
Μαύρα δάκρυα να χύνω
Ν’ αλλάξω την μορφή μου
Για να χώσω την ψυσισή μου
Τζαι κανεί …
Εν η φκάλλουσιν ανθρώπους πια
Τα’ ανώτερα σχολεία
Ναι μα φκάλλουν επιστήμονες
Για Nobel τζαι βραβεία
Ναι ρε φκάλλουν λογιστές,
Developers, γιατρούς τζαι δικηγόρους
Ξέρω τι λαλώ είμαι τζι’εγώ ένας απ’ αυτούς
Τους καλούς τους έξυπνους
Που κνίθουσιν το μούσι
Όταν πάσιν να σκεφτούσιν τι να κάμουσιν
Τα λεφτά τους να πολλήνουσιν ..
Να τα πληθύνουσιν.
Γι’ αυτό πρόσεχε τζαι σύ
Ναι ρε πρόσεχε πολλά
Θα σε πατήσω σαν σκαλί
Για να φτάσω πιο ψηλά
Τι είναι; Ενν λαλώ αλήθκιες;
Μήπως I don’t mind my business?
Πέτε μου .. παρέτα .. φύ’ε
Πέτα ρε παρέα .. μίλα ..
Σιωπηλέ … λες μαλακίες
Μανο-φιλοσοφίες,
Όνειρα τζαι ιστορίες
Υπερ-ήρωας της λίρας
Ξύπνα είσαι μαφίας
Έφυεν σου ο μανδύας
Super rapper τάχα, χέσμας
Τζαι εν να’ χεις τζαι δίκαιο
Γιατί;
Γιατί εγώ με τον χαβά μου
Δέκα ώρες στη δουλειά μου
Μεσ’ την τζέπη τα λεφτά μου
Ε καλό
Ηντα που με κόφτει ήντα που γίνεται γυρό μου
Εγώ θορώ τον εαυτό μου
Κοντρολάρο τον θυμό μου
Σφίγγο το μικρόφωνο μου
Κατεβάζω το ποτό μου
Έχω τ’αυτοκίνητό μου
Παίζω πάσ’το playstation μου
Έχασα ρε το όνειρο μου
Που το έλεγαν hip-hop
Που ισούται με το εγώ μου
Που’ ταν μεσ΄ τον εαυτό μου
Που τον έχασα στον δρόμο
Πουν’ τον πλέον τον σκοπό μου
Πουν’ τον πλέον τον φτωχό μου
Πού τον έχασα τζ’ ισιώνω …